Ludzka egzystencja przebiega w trzech wymiarach: fizycznym, psychicznym i duchowym. Nikt  z nas nie jest jednak wyodrębniony ze świata. Na każdego z nas oddziałują inni ludzie oraz otoczenie. Dlatego abyśmy mogli rozwijać się na wszystkich trzech płaszczyznach, potrzebujemy indywidualnego podejścia powiązanego z obiektywnym dostosowaniem. Bez pozytywnego, wspierającego nasz rozwój otoczenia, nie możemy mówić o postępie nas jako jednostek oraz jako społeczeństwa.

W kontekście fizycznym potrzebujemy społeczno – ekonomicznego ładu, który zapewni wszystkim nam godne warunki egzystowania na płaszczyźnie fizycznej i da nam wszystkim podstawy rozwijania swoich potencjałów psychicznych. Dzisiaj większość ludzi żyje w bardzo prymitywnych warunkach – ich umysły są skupione całkowicie na zapewnieniu sobie i swoim bliskim najpotrzebniejszych  rzeczy.  Każda z tych osób ma taki sam nieskończony potencjał jak Ty czy ja. Ale rozwijanie wyższych wymiarów człowieczeństwa nie jest możliwe, jeśli nie mamy co jeść, jeśli nie mamy gdzie mieszkać, jeśli nie możemy zapewnić swoim dzieciom ubrania, edukacji czy opieki medycznej. Dlatego celem Demokracji Ekonomicznej PROUT jest zapewnić WSZYSTKIM ludziom zaspokajanie minimalnych potrzeb egzystencjalnych. Dopiero wtedy możemy o sobie powiedzieć, że jesteśmy społeczeństwem – grupą ludzi, która coś „wspólnie czyni.” I dopiero wtedy możemy mówić o prawdziwej wolności na płaszczyźnie fizycznej – zniewolenie ekonomiczne jest dzisiaj jednym z największych ograniczeń dla rozwoju ludzkości.

W kontekście psychicznym potrzebujemy odpowiedniej filozofii życia. Wadliwe filozofie przekładają się na wadliwe rozwiązania społeczne, edukacyjne, gospodarcze…

Potrzebujemy filozofii uniwersalizmu, która uchroni nas przed błędami materializmu i jego egocentryzmem oraz konsumpcjonizmem (ograniczanie egzystencji do materii). Potrzebujemy filozofii, która uchroni nas przed antropocentryzmem oraz jego katastrofalnymi dla innych form życia skutkami. Potrzebujemy wreszcie filozofii, która uchroni nas przed zamykaniem się w ramach narzucanych nam, irracjonalnych dogmatów. Wszyscy posiadamy racjonalne umysły. Wszelkie ideologie opierające się na wierze, zabraniające nam wykorzystywania naszej wrodzonej dociekliwości i zadawania pytań, osłabiają nas, sprawiają, że stajemy się podatni na manipulacje. Zniewalani jesteśmy też poprzez pseudo-kulturę –  narzuca się nam spłyconą, prymitywną obyczajowość i tanie rozrywki, celowo wpajając nam kompleksy i paraliżując tym samym umysły, nie pozwalając nam na prawdziwy rozwój.

Filozofią, która może pomóc nam wyrwać się z tego zniewolenia, jest Neohumanizm – filozofia miłości do całego świata. Filozofia postrzegająca ludzkość jako jeden ogród wypełniony wielobarwnymi kwiatami – mamy jedną wspólną kulturę, która wyraża się w inny sposób w zależności od warunków geograficznych czy klimatycznych. Filozofia wykraczająca poza wszelkie „izmy” i ucząca nas, że wszyscy należymy do jednej wielkiej kosmicznej RODZINY. Filozofia nie wykluczająca nikogo – bez względu na kolor skóry, wyznanie, płeć, orientację seksualną czy wreszcie gatunek. Filozofia ucząca, że człowiek, jako istota posiadająca najbardziej  rozwiniętą Świadomości, ma obowiązek zaopiekować się zwierzętami i roślinami – swoimi młodszymi braćmi i siostrami – i zapewnić wszystkim gatunkom na Ziemi takie warunki, abyśmy mogli wszyscy koegzystować obok siebie i jednocześnie nadal żyć w swoich własnych, naturalnych ekosystemach.

Wolność w sferach fizycznej i psychicznej to jednak nie koniec – to początek. Jeśli nasze umysły przestaną być krępowane przez brak egzystencjalnych podstaw oraz przez wszelkiego rodzaju „izmy” czy dogmaty, będą mogły bez przeszkód rozwijać się na płaszczyźnie duchowej. Duchowość jest najcenniejszym skarbem. I nie chodzi tutaj o religijność ani o religie – duchowość ma wymiar uniwersalny, jest nieustannym dążeniem człowieka do rozwijania siebie oraz swojej więzi ze światem, do rozwijania swoich odczuć estetycznych, tęsknotą za Nieskończonym, która przejawia się w każdym ludzkim pragnieniu i potrzebie.

Esencją takiej duchowości jest jej wymiar naukowy. Jest ona elementem życia i elementem ewolucji Wszechświata i nie ma w niej miejsca na dogmatyczną wiarę, ponieważ każdy element teorii ma swoje odzwierciedlenie w praktyce, a punktem szczytowym tej praktyki jest odczuwanie jedności z wszystkimi formami życia i z całym wszechświatem oraz towarzysząca jej empatia oraz miłość. Niestety dzisiaj zaledwie niewielka część społeczeństwa ma warunki odpowiednie do tego, aby móc rozwijać swój potencjał duchowy.

Tylko wówczas, kiedy zapewnimy sobie odpowiednie otoczenie, nasz aspekt duchowy zacznie rozkwitać w sferze indywidualnej i kolektywnej. Wyobraź sobie świat, w którym wszyscy ludzie się kochają, szanują i czują, że są Jednym. Takiego świata pragnie każdy. Więc pomóż nam go tworzyć!